Benim İdealimde Ayrılık

Sorun üstüne biraz düşündüm. İki şey yapabilirim. Ya bu kadına ne kadar yanlış seçimler yaptığı ve ne kadar iyi alternatifleri kaçırdığı ile ilgili hayal satabilirim, ya da elinde olan bu hayatla en iyi şekilde nasıl yaşayabilir onu konuşabilirim.

Burada sabaha kadar mesleği olmamasına veya patriyarkaya veya işte geleneksel aile yapısına veya yazıdan bulabileceğimiz birçok unsura sövüp sayabiliriz. Ama bunlar bizi bir yere çıkarmaz. Bu arkadaşın özelinde çıkarmaz. 

Arkadaşın belli ki öyle bir ailede ve çevrede doğup büyüyüp yetişmiş ki sürdürdüğü bir ekonomik becerisi yok ve birey olarak aileden çok bağımsız değiller. Bunlar elimizdeki gerçekler. Ya kurban psikolojisine girilecek ve böyle bir düzen içinde doğulduğu için her gün hayatından nefret ederek kavga gürültü ile yaşamaya mahkum edilecek bu kişi

ya da şartların bu olduğunu kabul edip ne kadarını kontrol edebildiğine odaklanacak.

Boşanmak ve çocuğunu yalnız büyütmek ve ekonomik mücadele vermek de bir seçenek. Bunu göze alıyorsa bu yöne girsin bu arada. 5 sene sonra çok başka bir yerde olabilir ama toz pembe bir yerde olmaz, sadece alternatiften geldiği için alternatifi bilir ve kurban psikolojisinden çıkar, kendi seçtiği bir hayatı yaşadığını düşündüğü için hayatı ile daha barışık olur. Yani yine bu yazıda önereceğim noktaya dönmüş olur aslında. Anlatabiliyor muyum? Hayat her zaman zordur. Her seçenek zordur. Bu zorlukla baş edebileceğini düşünürsen ve zorlukları senin seçtiğini hatırlarsan katlanırsın, yok zorlukları başkalarının senin başına ördüğü çorap olarak algılarsan katlanamazsın.

Ben şimdi size kontrol edebileceğine odaklanmak konusunda tavsiye vereceğim. Bir kere, bu kişinin kocasını iyice yanına alması lazım. Kocasına sürekli kahrederse, onun beceriksizliğini yüzüne vurursa, annesiyle kavga ettirirse kocası da kendinden yüzünü çevirir. Üst paragraftaki noktaya gelir, boşanırlar.

Kocasının kendisine değer vermesini sağlamalı. Bir kadın erkekten nasıl değer görür? Bir kere unutmayın, bu 3 aylık bir plan değil, yıllara yayılabilecek bir stratejiyi konuşuyoruz. Bir kadın güzel ve işveli ise değer görür. Malesef, evet üzülerek söylüyorum ki bu kadar basit. Erkek nasıl ki nitelikleri olmadan sadece vericilikle değer görmez, kadın da nitelikleri olmadan sadece aman hizmet edeyim, aman gönül alayım, aman alttan alayım diye değer görmez. Elbet bunlar güzel hasletlerdir, bunları yapmazsanız daha çok değer görürsünüz, yapmayın diyenlerden değilim. Ama bunlar iyi geçinmenizi sağlar, değer görmek geçinmekle tam örtüşük bir konu değil. 

Hizmet ediyor, iş yapıyor, kayınlarla yaşıyor, ne ara güzel olacak diyebilirsin. Çocuğu bahane edip odasına çekilmenin yolunu bulacak. Bebeği bahane edip neden işten kaçmanın yolunu bulamamış ben onu da anlamadım. Yani kusura bakma da bana biraz insanlar kendi zayıflıklarını karşının zalimliği gibi anlatıyor hikayelerde gibi geliyor bana. Kayınvalide zebani mi de hamile gelinini gelin kötü olduğunu ifade edeceği durumlarda çalıştırsın. Bence arkadaşın biraz dozunda numara yapmayı falan öğrenmeli. Kendi hiç sınır çekmeyip hiçbir şey demiyorsa karşıya, onlar da neden istemeyi kessinler ki? 

Kendine iyi bakacak, kocasıyla her fırsatta yalnız kalacak, kocasına iyi davranacak, kocasını erkek hissettirecek. Kocasını kendi tarafına çekecek, kocası onun isteklerine duyarlı hale gelecek, annesininkinden daha duyarlı. Küçük küçük meselelerde büyüklerine kırmadan sınır çizmeye başlayacaklar. Mesela haftasonu sürekli birlikte program yapılıyorsa, biz bu haftasonu şuraya çağrıldık, gitmemiz lazım diyerek kendi programlarını büyüklerin surat asması pahasına yapacaklar. Onlarla ipleri biraz koparacaklar. Erkek biraz gözünü açıp başka iş fırsatları da kovalayacak. Eşimin tarafında oldu mesela baba-oğul yıllarca çalışıp da oğlun kendi işini kurup ayrılması, imkansız şeyler değil bunlar. Yani küçül sınır koymalar zamanla daha büyük sınır koymalara dönecek ve bağımsızlaşacaklar. 

Ayrıca, hayatlarını da dediğim gibi bu kadar kötü algılamasınlar. Mesela babalarının onlara ev alması ihtimali hayatın başka dertlerini çekenlerininki yanında ne kadar büyük bir fırsat. Kira ödemiyorlar, ev borcu ödemeyecekler belki. Yine dediğim gibi sürekli mağdur psikolojisiyle gezmeyip hayat tarzlarının onlara sağladığı avantajları da görsünler biraz. Böyle komün şekilde yaşamak da bağımsızlığın bazı dertlerinden azat eder çünkü insanı.

Ya boşanmanın mücadeleleri, ya da bu. Bir yerlerde toz pembe hayat bizi beklemiyor.

Onu kafadan silmem hayra alametmiş Cıvıtık. Meğer sinir sistemim, vücudum alarm verip beni korumaya almış haberim yok. O kendine hakim, sınırları olan, düzgün dediğim insanın içinden çok yoğun aşağılık kompleksi olan, güvenilmez biri çıktı. Annem “kompleksli bu çocuk” dediğinde hiç ciddiye almamıştım. Önemsememiştim. Kimle ilgili ne yorum yaptıysa eninde sonunda doğru çıktı. Bazılarında hemfikirdim gerçi.

Aldatmadı ama iştekilerle çıktığımız bir gece, aldatıldığım zamanlardan da beter hissettiren bir yılanlık yaptı. Aldatmasını yeğlerdim. Ayıldığımda onunla artık görüşmek istemediğimi söyledim. Ayrıca bazı arkadaş sandıklarımın da arkadaşım olmadığını gördüm. Sinsi bir enerji aldığım insanlarla ilgili hissettiklerimin doğru olduğunu gördüm.

Günlerce kendime gelemedim, aynadaki yaşam enerjisi çalınmış kızdan nefret ettim dikkatli olmayıp öyle bir herife anlık zayıflıkla tutulduğu için. Daha önce yamyam gibi heriflerle de zaman geçirdim ama onlara aşık olmuyordum. Ola ola buna mı oldun salaaaaakkk diyorum kendi kendime.

Onu iş yerinde tamamen görmezden gelip kendimi aşırı çalışmaya verdim, devrelerim yandı, olmadık yerlerde ağladım, içki aldım eve. Dışarıda rezalet çıkaracağıma evde çıkarayım daha iyi.

Kankam yalnız kalıp kafa dinlemem gerektiğini söylediğinde ona katılsam da ben bunu daha önce iki yıl yaptım zaten, dahasına gerek yok. Engelli olmasına rağmen bir yıldır her ay istikrarlı bir şekilde ulaşmaya çalışan birinin sonunda gelmesine izin verdim. Onun o saçma takıntısı geçene kadar, ben de kendimi toparlayana kadar hayatımda kalsın.

Her hafta temizlediği evi, renk tonlarına göre dizdiği gömlekleri ve doymak bilmez libidosu hasar almış bünyeme iyi geldi. Onunla huysuz ve sivri dilli olduğu için ilerlememişti. Hafta sonları çok bakımlı ve enerjiksem, hafta içleri tam tersi, depresyondayım. Son yaşadıklarımdan sonra böyle. Çökkün gözlerimi, yağlanmış saçlarımı, makyajsız halimi, uyumsuz iç çamaşırlarımı görünce laf eder sanmıştım, hiçbir şey demedi. Onun hayatında, ona destek olmamı istiyor bense bunu istediğimi söyleyemem. Kendimi iyi hissettirip, o gecenin kalıntılarını yüzey temizleyiciyi döküp hortumla foşur foşur yıkadı, niyetim buydu sadece. Şu sıralar hayatıma girmeye çalışan en centilmen erkekten bile bir fenalık beklediğim için, ne kadar sevgi dolu davranırlarsa davransınlar onlarla ilgili hiçbir plan yapmıyorum ve beklentiye girmiyorum. Sadece kendimin derdindeyim. Tıpkı erkekler gibi.

Bu şans faktörünü çok hafife alıyoruz. Çabayla da olacak iş değil sanki. Body count’u sıfır uslu kız da oldum, libidosu yüksek çapkın kadın da. Tek eşli de oldum çok eşli de. Kötülük de ettim iyilik de. Galiba iyi kötü her yolu denedim. Daha otuz bile değilim ama bir şeylerin hiç olmayacağını kabullendim artık. Bu işler tamamen baht, şans meselesiymiş. Uzun zamandır yaşlılığımda da tek başıma kendime bakabilecek, kimseye muhtaç olmayacak kadar sağlıklı yaşamaya odaklanmış durumdaydım zaten, iyi ki uzunca bir süre bunu devam ettirmişim diyorum. Ne bir adamın fenalıklarına otuz yıl katlanabilirim ne de çocuk zırıltısına tahammülüm var. Haziranda güle oynaya istifamı vermeyi düşünüyorum, para biriktirip bir süre kabuğuma çekileceğim.

<3

Merhaba Tony, 

İlişkinin o kadar erken döneminde maddi bir hediyeye girerek kız hata yapmış, onun iade edebileceği zaman da geçmiştir zaten, ona versen düşük bir fiyata satmaktan başka bir şey yapamaz. Bence sende kalsın, zaman çok ilerleyip de hatıralarına duyarsızlaştıktan sonra kullanır mısın hediye mi edersin karar verirsin.

Öncelikle hemen belirteyim; tehlikeli olabilecek bir durumu sezmen durumunda hemen yetkililer veya güvenlik birimleriyle iletişime geçmeni tavsiye ederim. Ben sadece ilişki dinamikleri açısından kişisel yorumlarımı ileteceğim.

Ah yavrum ah. İşte bu toprakların en büyük problemlerinin başında, erkeklerin beta oluşu yönetemeyişi geliyor. Bazı betalar, kızlara bu şekilde takıntılı olurlar. Çünkü, alttan alta başka bir kıza erişemeyeceklerini düşünürler, bu da "ellerindeki" kızın onlardan ayrılması ihtimalini vahimleştirir. Bunun yanında, hep bahsettiğim, babalık karışmaması güdüsünün erkekleri aşırı sahiplenmeye itmesi de var.

Eğer bu kişinin seni bulması, taciz etmesi, başına bela olması gibi bir olasılık görüyorsan ve bundan korkuyorsan, yapman gereken onun seni beğenmemesi üzerine birkaç haftalık bir strateji yapman. Onu seni terk edecek duruma getirmen.

Bu da şöyle: ilk olarak inanamayacaksın ama barışmış gibi yapacaksın. Ancak bu yeni sen çok müşkülpesent olacak. Zor güleceksin, pek beğenmeyeceksin, mızmız olacaksın, gereksiz derecede şikayetçi ve geveze olacaksın. Bıcır bıcırın tersi olacaksın yani. Arkadaşlarıyla geçirdiği zamanı kıskanıyor gibi davranacaksın. Aşırı talepkar olacaksın. Maddi hediye talep edeceksin. İkincisi, evlenilecek kız imajını yıkmak için, erkeklerle alakalı olmayan defolar göstereceksin, erkeklerle sakın kıskandırma, tehlikeli. Mesela, ev işi yapmak ya da aile-bebek sevmek gibi domestik özelliklerinin tersini göstereceksin. Üçüncü olarak, kişisel bakımını azaltacaksın. Paspal olacaksın. 

Karakterin bozulacak yani. Ama, aşırı karikatürize ve hemen hepsini bir arada yapma. Bunu bir persona gibi düşün, keyfini çıkar. 

Bunları yaparken, altın vuruş ne olurdu biliyor musun? İnternet üzerinden bir fake kız hesabıyla ona birkaç hafta sonra yürüyebilirdin. Hatta, çok dikkatini çekmeyecekse, iki hesap da olabilir. Mail adresleri gerçek adresin değil, sahte adresler olsun. Alternatifi olduğunu hisseden bir erkek, kendini salmış ve somurtkan bir kızda ısrar eder mı sence?

Ancak sakın bu profilleri ifşa etme, beni aldatıyorsun diye yüzüne vurma. Yine peşine düşer. Bırak o seni terk etsin. Pek de sürmez zaten. Şu an sen değerlisin, o değersiz. Sen değerini düşür, onu da değerli hissettir. O seni terk eder. Terk edilince kız hesaplarını hemen bırakma.

Yalnız, terk edildikten sonra seni bir süre takip edebilir, fake hesap kartını kullanmış olursan onlara ulaşamamaya başlayınca sana döner. Bunu yaparsa aynı gıcık personanla biraz peşinden koşabilirsin telefon aramalarıyla. Peşten koşan iticileşir.

Zaten giremezsin de, yeni ilişki işlerine bir süre bulaşma.

İlkin olmasına gereğinden yüksek anlam yüklememelisin bir kere. Tek bir küfürden ayrılmalısın/ayrılmamalısın demem ancak ilişkinin genelinde başka kusurlar görüyorsan ilk aşkım diyerek ilişkini olumlama. Küfürleşmek, birbirine ya da ailelere hakaret bence ciddi bir red flag. Biraz kendini geri çek, sinirlendirecek tavırlar değil ama soğukluk göster ve öfkesini yönetme sürecini gözlemle derim. İnsanlar kötü huylarını bırakabiliyor. Özsaygını sorgulaman için eğer tüm olay bu ise şu an erken derim. Pişmanlık görmelisin yine de.